Ξέρατε ότι ένα τετραγωνικό μίλι του τροπικού δάσους του Αμαζονίου μπορεί να περιέχει πολλά σφάλματα, καθώς υπάρχουν άνθρωποι στον πλανήτη;

Το άλλο βράδυ είδα σε αυτό το σόου που ονομάζεται Discovery HD Bugs! ( επίσημη ιστοσελίδα ) και ήταν απλά καταπληκτική. Μου θύμισε πόσο πολύ μου άρεσε σφάλματα όταν ήμουν παιδί και πώς πέρασα ώρες και ώρες λειτουργίας περίπου με καθαρό πεταλούδα μου συλλογή κανενός είδους σφάλμα που θα μπορούσα να βρώ. Επίσης, σώζονται μέχρι αρκετές εβδομάδες του επιδόματος μου να αγοράσει ένα μεγάλο βιβλίο για σφάλματα, εξακολουθώ να έχω το βιβλίο σήμερα.

Τρίτη τάξη δάσκαλος μου, κα Ντάουνι, έφερε σε μια κάμπια μονάρχης, κάτι που είχε πιάσει μερικές από εκείνη την εποχή. Τώρα, όταν έπιασα σφάλματα θα τους φέρει στο σπίτι, να τους κρατήσει σε ένα βάζο ή κουτί για μερικές ημέρες και να παρακολουθήσουν τους και στη συνέχεια να τους αφήσουμε να πάνε. Κα Ντάουνι διατηρούνται μονάρχη κάμπια της (αυτό είναι αυτό που μοιάζουν ) σε ένα βάζο στο δωμάτιό της, αλλά εκείνη δεν το αφήνουμε να πάει. Τελικά κάμπια της διαμορφώνεται μόνη της μια χρυσαλίδα και, στη συνέχεια, περιμέναμε για το τρίτο στάδιο της ζωής, μια πεταλούδα.

Δεν είχα δει ποτέ αυτό να συμβεί και εμείς lucked ότι συνέβη κατά τη διάρκεια μιας τάξης για μια εβδομάδα αργότερα. Εδώ είναι μια φωτογραφία μου, βλέποντας την πεταλούδα προκύψουν.

Κα Ντάουνι, ο οποίος εξακολουθεί να είναι σήμερα ένας από όλους τους εκπαιδευτικούς το χρόνο μου αγαπημένη, μου έδωσε αυτήν την εικόνα στο τέλος του έτους και έγραψε αυτό στην πλάτη »με τον Chris, Τίνος ενθουσιασμό και την περιέργεια για τον κόσμο ήταν ένα θαυμάσιο πράγμα ". Τέλος πάντων, όπως μπορείτε να πείτε πιθανώς στην εικόνα (εγώ είμαι αυτός μπροστά) ήμουν απολύτως συναρπάσει. Δεν ήταν πολύ πριν έπιασα τον εαυτό μου κάποιες μονάρχης κάμπιες να επαναλάβετε τη διαδικασία.

Το έκανα δύο φορές στην πραγματικότητα. Σε δύο χωριστές περιπτώσεις έπιασα ένα μονάρχη κάμπια, το έφερε σπίτι, φρόντισε είχα κάποιες milkweed φυτά για να φάει και να παρακολουθήσει η κάμπια περάσει από διάφορα στάδια που της ζωής. Ακόμα θυμάμαι τον ενθουσιασμό, όταν είδα ότι είχαν δημιουργήσει χρυσαλίδα τους, γιατί λίγο πολύ γνώριζε τότε ότι επρόκειτο να γίνουν πεταλούδες. Θυμάμαι τον έλεγχο περίπου 132 φορές την ημέρα για τη χρυσαλλίδα ψάχνουν για σημάδια της αλλαγής. Όταν η πεταλούδα είχε αναδυθεί τελικά τίποτα δεν θα μπορούσε να με συρει μακριά από την προσοχή, ακόμα κι αν τα Στρουμφάκια έκανε μια ειδική εμφάνιση στο Thundercats. Το πιο cool μέρος ήταν κάποτε οι πεταλούδες προέκυψε μπορούσα να περπατήσω γύρω με τους στο δάχτυλό μου, θα μπορούσα ακόμα και να πάει έξω με τους και δεν θα πετάξει μακριά. Όλα αυτά συνέβησαν όταν ζούσα στο Ιλλινόις και τα Σαββατοκύριακα αυλή μας ήταν ένα είδος τόπος συνάντησης για την κουκούλα γείτονα (είχαμε μια πολύ μεγάλη γωνία) και θυμάμαι που είναι έξω με τον καθένα με το κατοικίδιό μου πεταλούδα στο δάχτυλό μου, ήταν πραγματικά δροσερό. Κατά τη στιγμή σκέφτηκα πως η πεταλούδα ήταν ήμερα και απλά μου άρεσε γιατί ήταν το πρώτο πράγμα που είδα όταν προέκυψε και γι 'αυτό δεν πετάξει μακριά. Έμαθα αργότερα ότι παίρνει λίγο τα φτερά τους για να στεγνώσουν και είναι απλά ανίκανοι της πτήσης.

Τέλος πάντων, εδώ είναι μερικές εικόνες πεταλούδες μου.

Είμαι ακόμα πολύ γοητευμένος με σφάλματα. Δεν έχω πλέον τρέχουν γύρω από τα χωράφια με ένα καθαρό πεταλούδα, αλλά είμαι ακόμα γνωστό για να πάρει μεγάλες σφάλματα και να τους αφήσουμε να σέρνονται γύρω από το χέρι μου για λίγο. Είμαι, επίσης, δεν είναι ένα να φρικάρεις όταν βλέπω μια αράχνη ή κάτι τέτοιο. Σφάλματα είναι δροσερό.